Ciąg dalszy książki #3
Kolejna część książki długo wyczekiwana, ale za to najdłuższa.
- Tam kryje się rozwiązanie zagadki.
Podczas lekcji: Bernard Gui - postać historyczna, a słynie ze skuteczności tropienia heretyków
- Mam czasami takie myśli czy jest sens żyć, jeżeli nie ma sie dla kogo żyć? Ma sens, ponieważ żyje sie dla siebie i każdej spędzonej chwili, podróży i wtedy to się stało Pani Kap spytała mnie co zapamiętałam z lekcji (już wiem, że nie wolno rozmyślać na lekcji historii, ale nie dostałam 1)
- Pan Bernard Gui - odpowiadam
- Co pan Bernard Gui?
- Rozmawialiśmy o tej postaci.
- Nie tylko takie tematy dzisiaj poruszaliśmy, więc siadaj i na jutro zrobisz referat na 2 strony o dzisiejszej lekcji. - powiedziała to spokojnie, ale stanowczo
Szkoła Lather nie była straszna, super sie w niej czułam, ale na lekcjach to prawda musiałam bardziej uważać. Następną lekcją był polski u pani skaczącej ha ha. Zasiadła do stołu. Patrzy na padający deszcz, a zimny wiatr przeszył panią po plecach (...) Reszta dnia zeszła mi dobrze, bo w szkole miałam jeszcze 4 lekcje. W kuchni po lewej stronie lodówki przed ladą z gorącym kubkiem w ręku stała mama przyglądając mi sie.
Kilka godzin później znów zaczęłam pisać artykuł.
Jestem realistką i ambiwertyczką.
Co mnie skłoniło?
A. Poprostu w podstawówce robiłam testy i quizy, a nawet o tym czytałam
B. Ponieważ nie jestem pesymistką, optymistką, a tym bardziej marzycielką
C. Czasami mam ochotę o wszystkim i wszystkich zapomnieć, a w inny dzień jestem przeszczęśliwa
D. Tylko na pozór wyglądam na optymistkę
E. Marzycielka: wiem, że marzenia są tak cudowne jak piękne sny, ale nigdy sie nie spełnią. Tak można do nich dążyć, lecz o moich marzeniach kiedy indziej napisze
F. Ambiwertyk to połączenie troche introwertyka, a troche ekstrawertyka czyli idealnie dla mnie
Jak sprawdzić czy jesteś ekstrawertykiem, introwertykiem czy ambiwertykiem, zadaj sobie kilka prostych pytań:
1. Wolisz prace w grupie czy samemu?
Ja: samemu
2. W grupie odizolowujesz się od ludzi czy jesteś duszą towarzyską?
Ja: To zależy z kim.
3. Czy szybko ufasz innym ludziom?
Ja: nie
4. Czujesz sie świetnie będąc samemu czy brakuje ci ludzi?
Ja: Brakuje mi ludzi, ale czasami warto pobyć samemu.
5. Wolisz spędzić wieczór samotnie czy z kimś?
Ja: z kimś zdecydowanie
Mieszane odpowiedzi poda tylko ambiwertyk!
W nocy śniło mi sie jak byłam w domu u Friza i zjadłam coś ostrego na luzie - w rzeczywistości mam różnie, ale reszta już mi sie urwała. I w sumie mój sen był bardzo krótki, lecz wstałam o 7:00.
2 tygodnie później.
Za oknem robiło się ciemno. Mrok nastawał. Wybiła godzina 22:00 na zegarku mi fit.
Weszłam do jakiegoś clubu i położyłam się na czarnej kanapie, zawołałam kelnera, aby przyniósł mi drinka o którym mu powiedziałam. W lokalu nie było dużo ludzi, więc na kanapie byłam sama. I jak zwykle zaczęłam czytać książkę. Byłam przy 3 drinku i, albo on do mnie zadzwonił, albo ja nagrałam mu sie na messengera przy okazji mocno przeklinając. Potem zadzwoniła do mnie przyjaciółka i spytała sie mnie "Jak tam?" ja zaczęłam o tym, że jest świetnie, a smutki zatapiam w drinkach i książce. Później zaczęłam opowiadać jaka byłam głupia, bo uwierzyłam, że będzie idealnie, a na idealny związek trzeba czekać, bo tak łatwo nie przychodzi (...) A z tyłu po przekątnej siedział Szymon, Monika i Oliwia przez jakiś czas sie temu przyglądając. (Ja nawet o tym nie wiedziałam) i skończyłam na 5 dobrych drinkach, poszłam zapłacić i wychodząc płakałam kolebiąc sie na boki po czym usiadłam przy wejściu na murku, podparłam głowę i prawie zasnęłam z bólu, ale musiałam jeszcze wrócić do domu. Rodzice nie słyszeli jak wróciłam, więc rano powiedziałam im, że spotkałam sie z koleżanką i było wspaniale, a, nie dopytywali za dużo, ale z umowy było, że się dzisiaj uczę, więc tak spędziłam niedzielne popołudnie. 5 lat później.
W końcu sie spotkaliśmy, ja byłam bardzo zestresowana, ale i tak jak zwykle wyjdzie miło i fajnie, przynajmniej mam taką nadzieję, bo dopiero od roku spotykałam sie ze znajomymi, a tak to jedynie co to z 4 przyjaciółmi i z osobami w szkole. Może to nie są wakacje nad morzem, ale przynajmniej odpocznę od rodziny. Siedzimy na ławce w parku i rozmawiamy na różne tematy, aż w końcu kolega pyta.
- Przejdziemy się nad jezioro?
Kolega z rodziną spędzał tu wakacje, a sam zaproponował czy nie przyjadę, więc się zgodziłam, ale tylko na 2 dni mogłam, a po za tym nie chciałam mu odbierać rodzinnych wakacji. Po ok. minucie w końcu odpowiadam:
- Tak, z miłą chęcią.
Przyjechałam autobusem, a nocleg zapewniłam sobie w jednym z pensjonatów mimo, iż kolega proponował mi, że mogę spać w jednym z łóżek u nich, bo mają wolne, ale odmówiłam. Nastał wieczór, mieliśmy już wracać, gdy znajomy zbliżył sie do mnie i objął mnie w pasie, myślałam, że chce sie do mnie przytulić, bo ja uwielbiam się przytulać, ale następnie mnie pocałował, był to długi, ale delikatny pocałunek, nagle poczułam jakby świat zaczął wirować i nic dla mnie nie miało znaczenia, tylko ta chwila się teraz liczyła.
- Wspaniały pocałunek - rzucam coś, ponieważ próbuję powstrzymać się od wypowiedzenia czegoś głupiego
- Tak, a więc chcesz być moją dziewczyną? Ja ci ufam, zaufaj też mi prosze.
- Oczywiście, że tak - byłam szczęśliwa jak nigdy
Jeszcze coś dopowiedział i odprowadził mnie do hotelu.
Najwyraźniej, jeżeli ktoś lubi mnie za to jaką jestem naprawdę i lubię tą osobe za to jaką jest to powinnam zrobić wszystko żeby tej osoby nie stracić. Wcześniejszy chłopak może mi tylko zazdrościć, że czuję sie szczęśliwa z chłopakiem, który w ogóle mnie zauważa.
Następnego dnia już wracałam do domu, ale dopiero wieczorem.
- Cześć! Idziemy popływać?
- Hej, ale ja nie umiem pływać i nie lubię.
- To pospacerujemy. Ale moge cię nauczyć pływać?
- To nie dla mnie, wolę o tym nie rozmawiać.
- Okey, rozumiem.
Gdy szliśmy w strone jeziora dał mi krótkiego buziaka na przywitanie i znów zaczeliśmy rozmawiać na jakiś temat, ale dalej nie byłam otwarta zbytnio, więc większość rozmowy przegadał chłopak. O 18:00 miałam autobus powrotny do domu. Zapamiętam ten wyjazd na dłużej i już wiem, że przyjaciółki będą chciały relacje z podróży, bo wiedzą, że wyjechałam.
Komentarze
Prześlij komentarz